Tanım ve Belirtiler
Mide kanseri, sindirim sisteminin önemli kötü huylu tümörlerinden biridir. Histopatolojik olarak en sık adenokarsinom (%95) görülür ve genellikle antrum (%45) ve korpusta (%32) lokalize olur. Erkeklerde kadınlara göre yaklaşık 2 kat daha sık görülür ve özellikle 50-70 yaş grubunda yaygındır. Erken dönemde yemekten sonra dolgunluk hissi, iştahsızlık, kronik dispepsi ve epigastrik bölgede ağrı gibi belirsiz semptomlar görülür. İleri evrelerde belirgin kilo kaybı, disfaji, şiddetli doygunluk hissi ve kusma gibi daha ciddi belirtiler ortaya çıkar.

Risk Faktörleri ve Tanı
En önemli risk faktörü H. pylori enfeksiyonudur ve vakaların çoğunda primer etyolojik faktördür. CagA-pozitif suşlar riski önemli ölçüde artırır. Kronik atrofik gastrit ve intestinal metaplazi gibi prekanseröz lezyonlar yakın takip gerektirir. Aşırı sigara içme, yüksek tuz tüketimi ve aile öyküsü diğer önemli risk faktörleridir. Lauren sınıflamasına göre intestinal tip, diffüz tip ve karma tip olmak üzere üç ana grupta incelenir. Tanı için üst gastrointestinal endoskopi ve multiple biyopsi alınması gereklidir. Evreleme için dinamik kontrastlı BT, PET-BT ve gerektiğinde diagnostik laparoskopi kullanılır.

Cerrahi Tedavi Yöntemleri
Güncel JGCA kılavuzlarına göre tedavi yaklaşımı evreye göre belirlenir. Erken evre tümörlerde endoskopik submukozal diseksiyon veya laparoskopik subtotal gastrektomi tercih edilir. İleri evrelerde total gastrektomi ve D2 lenf nodu diseksiyonu standart yaklaşımdır. Neoadjuvan kemoterapi, ileri evre tümörlerde R0 rezeksiyon şansını artırır. Laparoskopik yaklaşım, açık cerrahiye göre daha kısa hastane yatış süresi sağlar. En sık komplikasyonlar anastomoz kaçağı, pnömoni ve yara enfeksiyonlarıdır. Hastaların çoğu 6 hafta içinde normal yaşama döner. Sağkalım oranları evreye göre değişir; Evre I’de %90’ın üzerindeyken, Evre IV’te dramatik şekilde düşer.